ძალიან ბევრი ვიფირქრე, იმაზე, თჱუ რატომ ხდებიან ადამიანები აგრესიულები, როცა თვრებიან, მაგრამ ამ შემთხვევაში არ ვგულისხმობ ადამიანებს – ვგულისხმობ ჩვენს თავს ქართველებს, რა გვჭირსა? რა გვეძგერა?
იმ დროს როდესაც განვითარებული ქვეყნის მობინედრენი ცდილობენ, რომ საღამოთი მიიღონ ალკოჰოლი და შემდეგ ბეგობრებთან გაუთავებელ საუბარში უკან მოიტოვონ შუა ღამე აკ დროს რა ხდება ჩვენთან: ნუ მოსაღამოვდა, არავინ არ დაბრუნებულა სამსახურიდან (ნუ მუშაობა თან უბრალო მუშად ვაღიაროთ ერთხმად, რომ “გრეხი”-ა) და მიზეზი არის დღეს იწვიმა და გადაიღო, ამის პომპეზურად (არაყი, მზესუმზირა, პური და საუკეთესო შემთხვევაში მაიონეზი) აღუნიშნავობა არ იქნება ხოდა იწყება არყის ზიდვა “პოსლეზე” და დალევა, დალევა, დალევა, დალევა, დალევა, დალევა,ა, დალევა,დალევა,დალევა,დალევა,დალევა,დალევა,დალევადალევაალევალევაევავაა! და ასე შემდეგ უკიდეგანოდ.
მე ზოგადად არ გამოვდგები იმის მღაღადებლად, რომ დალევა ცუდია, არ ვარგა და ასე შემდგე მეც მიყვარს დალევა, მაგრამ გააჩნია ხალხს ვისთანაც სვამ, გააჩნეა გარემოს სადაც სვამ, გააჩნია სასმელს, რომელსაც სვამ, შეიძლება სვამდე დასათრობად, სვამდე მარტო, სვამდე მოწყენილობისგან, სვამდე გასამხიარულებლად, ანუ ალკოჰოლს შეიძებ მოუძებნო უამრავი დანიშნულება.
ნო იესტ ადინ მომენტ (როგორც შნური იტყოდა). როცა სვამ იმის გამო, რომ შენ განთავისუფლდე სიმარტოვისგან (დალევ და მერე დაჯდები შენთვის მარტო და იმღერებ Lela pala tute-ს ეს არაფერი.
მეორე მომენტია, როდესაც ტიპები სვამენ აი თვრებიან და ხდებიან აგრესიულები.
მე ზოგადად არ ვარ აგრესიული ტიპი პირიქით, განსაკუთრებით როცა მთვრალი ვარ ხოლმე, მტრედი სულიწმინდასავით დამფარფატებს კეფაზე, და ამ დროს ბარში, ვიღაც შემთხვევით შეხვედრილი უცნობი ტიპი რაღაცას გეუბნება მე პასუხობ ღიმილით, ის გაბოტილი მთვრალია, და კიდვე რაღაცას გიტრაკებს, შენ ცდილობ ცივილურად მოიცილო უღიმი, მაგრამ ამუცნაური ტიპების ეშხი რაშია, რომ როცა უღიმი ჰგონიათ, რომ გეშჳნია მათი, ან კიდე დასცინი არ ვიცი ვერ დავამუღამე რაა და გიძაბავენ, და გიძაბავენ, მერე ვიღაცა შენიანი გვერდზე გაგათრევს შენ ნერვები გაქვს დამწყდარი და საღამო ჩაშხამებული.
დავუბრუნდეთ სამსახურიდან დაუბრუნებელ ტიპებს. ეს არის ხალხი, რომელიც 24 საათი ერთად არიან ანუ გარეთ არიან, მოსაღამოვდება, იწყება ქვესკნელში (რომელიც იქაური მცხოვრებთათვის ზესკნელია) წარმატებით ჩასვლის პომპეზურად აღნიშვნა, შემდეგ ამას მოსდევს ცოტა ხანში
- ბიჯო მე რო გეუბნები და მიქიცინებ თავ რააა ყლე ვარ?
- აუ მაგას ვინ გეუბნება შეჩემა! (სახე მიდის მოწინააღმდეგის სახესთან ახლოს)
-შენ ბიჯო მართლა სირი ხომ არ გგონივარ? აი ვინც არ მიცნობს, ხო?! გამიცნობს და დედა მოეტყვნება!!
- აუ მთვრალი ხარ შენ!
-აუ მაიცა რა, რა მთვრალი ბოიშვილივიყო, ტო მიტრაკებს ვერ უყურებ?!!
აუ კი არ გიტრაკებ გეუბნები კაცურად!!!
ამას როგორც წესია მოსდევს ხელჩართული (მიყვარს ეს სიტყვა) ბრძოლა და დედის გინება – ვისა ვის ეუბნები ნაბოზარო შენ და ასე შემდეგ. მეორე დღეს დილით მცირედით უხერხული ღიმილით და პატარა არყის ბოთლით ხდება მომდურავების “შემორიგება” და ამის აღსანიშნავად მორიგი დალევა და ასე შეკრული წრეა, საიდანაც ვერ გახვალ.
დავუბრუნდეთ ბარის ბურნი ტიპებს, ძალიან ცუდია, როცა მთვრალი ადამიანი გელაპარაკება და შენ ამ დროს შედარებით ფხიზელი ხარ აი 2 ნიშნულითაც კი არ შეიძლება, რომ უფრო ფხიზელი იყო, იმიტომ, რომ ვერ გაუგებ და გაჭედვას ექნება ადგილი. ვერ დავადგინე, რატომ ჭედავენ ტიპები არ ვიცი მართლა მე არასოდეს არ მივსულვარ მაგ დონემდე არ ვიცი ორგანიზმი არ მიწყობს ხელს თუ რა, მარამ ყოფილა, გავთიშულვარ (სტუდენტობისას), მაგრამ არ გამიჭედია და არც არასოდეს ვყვები ხოლმე ეგეთ ჭედილა ტიპებს პროვოკაციებში, უბრალოდ ვერიდები ხლმე, რადგან ყოველთვის ვგრძნობ, რომ ხელში რაც მიჭირავს, იმის იარაღად გამოყენება იოლია, მე კიდევ ცარიელი ხელით ჩხუბი არ შემიძლია.
საიდან ამდენი აგგრესია ხალხო? ეს ხომ არ არის ძველი სმოლანდი (ოლქია შვედეთში) სადაც ბაჰორვას მსგავს ხუტორებზე, მოწყობილ აუქციონებზე ელოდებოდნენ ჯეილები, რომ ეჩხუბათ? (ა. ლინდგრენი) არც დროა ის უფრო მეტის დანახვის საშჲალება გაქვს თან თუ გახსოვთ ემილი, გემახსოვრეათ იქ ჩხუბიც კი სხვანაირი იყო მას შემდე, რაც ემილმა მოჩხუბრები წყლით გააშველა, მოჩხუბრები იძახდნენ თავი შევინახოთჱ შემდეგ კვირას სხვა (სახელი არ მახსოვს) ხუტორშია აუქციონიო. აქ თუ იჩხუბებ ერთს, მერე უნდა იჩხუბო თვეებით, წლობით არჩიო მტყუან მართალი აქ უბრალოდ იმისთვის არ ჩხუბობ, რომ ადრენალინი იგრძ§ო, აქ ჩხუბობ იმისთვსი, რომ დაუმტკიცო მოწინააღმდეგეს, რომ შენ საკმაოდ ყოჩაღი ხარ. მოკლედ ეს ყოველი დამღლელია და მომაბეზრებელი ამოდის უბრალოდ ყელშჳ ამ ქეყანაშჳ ბარში შესვლაც და რესტორანშიც, და სულ იმის შიშის ქვეშ ყოფნა, რომ ვიღაც მთვრალი მოვა და ტვინის ნაოჭებს გისწორებს, მინიშნებებით ჩხუბზე, შენ კიდევ საღამო, რო არ ჩააშხამო,უბრალდო დგახარ და უსმენ…
მოკლედ ვერ გავიგე და გამაგებინებს ვინმე ?
ნო ეტო ნე კანეც
May 5, 2011
bedianashvili
